Onderwijs is geen roeping, schreef pedagoog Pedro Debruyckere onlangs, en werken in de zorg evenmin. Ook leraren en verpleegkundigen hebben gewoon een baan. Hij stelt terecht dat de zweem van roeping die om ‘ideële’ beroepen hangt, geen excuus mag zijn voor matige beloning en beroerde arbeidsvoorwaarden. Dat neemt niet weg dat mensen met ‘gewoon een baan’ zich wel degelijk geroepen kunnen voelen om dat werk te doen. Sterker: ik hoop dat alle leraren en zorgprofessionals zich intrinsiek gemotiveerd voelen voor het werk dat zij doen. Het kan volgens mij geen kwaad om dat geregeld hardop te zeggen in een tijd waarin veel geld verdienen voor velen genoeg reden is om voor werk in een bepaalde sector te kiezen. Roeping Definitie van succes In zijn nieuwste boek Morele revolutie haalt Rutger Bregman data aan uit onderzoek onder Amerikaanse eerstejaarsstudenten. Een halve eeuw geleden vond 80 tot 90 procent het ontwikkelen van een ‘betekenisvolle levensfilosofie’ nog het belangrijkste; nu zegt hetzelfde percentage dat rijk worden er het meest toe doet. “We zitten nu opgescheept met een definitie van succes die ons ruïneert, die ons naar de afgrond helpt", zegt Bregman in Trouw. Betekenis In plaats daarvan moeten we het over betekenis hebben. Het lijkt me onontbeerlijk om, juist ook in sectoren als het onderwijs en de zorg, geregeld het gesprek met elkaar te voeren over de drijfveren om juist voor deze baan te kiezen: waar was het mij ook alweer om begonnen, hoe wil ik van betekenis zijn door dit werk te doen? Om zo de vlam van de roeping in een ‘gewone baan’ aan te wakkeren of brandend te houden. Dat past bij een professie – roeping. In het Latijn betekent dat zoiets als je ergens openlijk voor uitspreken: ik kies voor het onderwijs of de zorg omdat dat ik er ten diepste van overtuigd ben dat dat is wat ik te doen heb. Existentiële vragen Wie zijn roeping serieus neemt, kan voor heel wat existentiële vragen komen te staan. Bijvoorbeeld: in hoeverre speelt mijn ego erin mee, wat mag mijn roeping mij en mijn omgeving kosten? Die vragen komen allemaal voorbij in mijn voorstelling Had je geroepen? Daarin reflecteren drie Bijbelse personages op de haken en ogen van hun roeping (of die van hun dierbaren). Herkenbaar voor iedereen, gelovig of niet. Zeker in het christelijk onderwijs is deze voorstelling een mooie aanleiding om het met elkaar over roeping te hebben.